Smuteczek... ;)

Lepiej pisać rzadko, a z sensem, niż nawalać regularnie byle co. Chociaż jest też tak, że im mniej się pisze, tym miej się pisze. I po dłuższej przerwie wymaga to znacznie więcej wysiłku, nawet gdy przyjdzie do głowy temat.

Druga rzecz, że nie zawsze brak (wielu) komentarzy oznacza brak zainteresowania. Gdy np. temat jest dla mnie nowy, albo jakiś mocno specjalistyczny, zwykle i tak chętnie czytam - choćby dla wiedzy, ale nie czuję się wystarczająco kompetentny, aby komentować.

Tak mi właśnie przyszło do głowy, że Ultymatywna Blogonotka - dogłębnie słuszna, perfekcyjna w formie, wyczerpująca temat - zapewne nie doczekałaby się żadnego komentarza, poza może pełnym podziwu "och!" ;)

Też chciałem napisać że pomimo tego że nie komentuję - to czytam (wraz z komentarzami).

Ba - wiele razy "opowiesci BHP" rozdawałem ludziom. Inne linki też trochę podróżowały po świecie.

Cóż powiedzieć, szkoda byłoby, gdyby ten blog zamilkł. Kiepski ze mnie petrolhead, ale nawet recenzje wozów czytam z zaciekawieniem. Nie wspominając o Wujkach BHPowcach albo namysłach.

dammit. dołączam się do żali lurkenkomentariatu.

Zaglądam prawie codziennie.

I czytam.

Prawie nie komentuję. Będę miał okazję się poprawić?

Chce więcej.

Dzięki wszystkim za słowa zachęty itd.

Dla ustalenia uwagi, nie narzekam, że nikt nie komentuje czy za mało komentuje w sensie "nikt mnie nie czyta, laboga" - jeśli bym koniecznie chciał wiedzieć, czy i co ktosie czytają, to mam do dyspozycji wypasiony full log serwera i log samego bloga (note myself - sprawdzić, czy to w ogóle jeszcze działa...). Także nie w sensie, że komentarze są mi niezbędne - choć przeważnie są mile widziane i przeważnie cieszę się na inteligentnych i rozmownych czytelników, to jednak parę razy było bardzo bardzo blisko do globalnego wyłączenia komentarzy na blogu.

Co usiłuję powiedzieć, to, że przez lata nieco wyczerpałem tematy, które chciałem i mogłem poruszyć w tej formie i tym miejscu. A innych rzeczy nie mogę lub nie chcę poruszyć w tym miejscu i formie, albo w ogóle nie są dla mnie "pisarsko" do ruszenia w jakimkolwiek przewidywalnym sposobie i zakresie. Co, razem i w sumie, a jeszcze zbiegając się z innymi hobby i zajęciami, powoduje mi ogólne zniechęcenie do pisaniny na blogu.

Ale pożyjemy, zobaczymy.

@programowanie po programowaniu
Jeśli to zdarza Ci się zbyt często, to oznacza że w pracy programujesz nie to, co naprawdę chciałbyś programować :-)
@blog
Mam nadzieję że będziesz kontynuować, lubię tu zaglądać.

Ja tu czekam na nowe notki i fotki. Nie bądź Bart.

Spojrzałem w statystyki i widzę, że w ostatnich 3 latach (dalej nie patrzyłem) regularnie następuje u mnie spadek ilości wizyt w maju i czerwcu. I w sumie nie dziwię się, bo wiele się dzieje i jest tyle ciekawszych rzeczy do zrobienia, niż czytanie bloga. Pewnie z pisaniem jest analogicznie...

W każdym razie jesteś w RSS, więc jakbyś miał coś ciekawego, to pisz.

>> Lepiej pisać rzadko, a z sensem, niż nawalać regularnie byle co.

I to jest wg mnie sedno blogowania. Próbowałem pisywać regularnie, technicznie się da, merytorycznie robi się nagle nudno, bo to przecież idzie wyczuć na milę, że autor klepie wierszówkę (i to za friko).

Dlatego porzuciłem jakiś czas temu pisanie raz na trzy dni i przerzuciłem się na pisanie kiedy mam na to czas i chęć. Frajda - dużo większa. Oglądalność... bez zmian.

Tak że tak.

Z innej beczki, czytam sobie ten blog odtylcowo już od paru(-nastu?) dni, ciekawe ile zajmie mi dobrnięcie do startu / źródełka / początku...