No co Ty. Posłuchaj się dobrych rad pani Kominkowej i opisuj tu ze wszystkimi szczegółami to "za dużo".

Trzymamy kciuki za powrót w glorii i chwale :]

Dzięki za, hm, słowa otuchy. Za jakiś czas może wszystko wróci do, eee, normy, i będę ze szczegółami opisywał sobie i wam te całe "za dużo", ale to możliwe raczej tylko w retrospekcji.

Się nie łam, nie takie rzeczy ludzie robili. Dla pocieszenia: ja właśnie zmieniłem pracę, po dziewięciu latach siedzenia w jednym miejscu - i dałem radę. :) A nawet - wbrew czarnym wizjom byłego szefa i własnym obawom - trafiłem w miejsce, w którym jestem w stanie wykorzystać swoje umiejętności w całej rozciągłości, a nawet jeszcze muszę się paru rzeczy nauczyć (nie było to takie oczywiste, bo moja dotychczasowa praca bywała naprawdę urozmaicona).