... nie zagrażają jakoś wyjątkowo czy budzą moje obawy. Może są nieco odległe kulturowo, może przychodzą do nas z zupełnie innych czasów i miejsc, i w niektórych budzą pewien sprzeciw strojem czy przypisywanym zachowaniem - ale większość cech, jakie niosą czy wartości jakie reprezentują, jest przecież ponadczasowa i wspólna dla wszystkich ludzi. Od kilkuset lat co najmniej funkcjonują ponownie, jako element kulturowego krajobrazu Europy a nawet może świata, nawet wśród względnie konserwatywnych i "pruderyjnych" społeczeństw; w mniej czy bardziej, ale chyba jednak powszechnej świadomości. I nawet w obecnym zindywidualizowanym, a może raczej zatomizowanym, szumie bogatych społeczeństw zachodu, nawet z zastrzeżeniami jakiegoś wojującego feminizmu, dżendera czy LGBT, trudno wymyśleć dużo lepszą reprezentację kwitnącego piękna i rozumnej zabawy, niż Gracje.
(A jeśli komuś się zdawało, że jakiś wysyp naziolstwa na tle jakiejś minimalnie wzmożonej imigracji do EU zasługuje na marnowanie mojego czasu ponad powyższy żart - no to mu się zdawało. Bo, już zupełnie bez żartów, 1800 letnie rzeźby znajduję bardziej interesującymi, niż co tam jeden z drugim burak czy cebulak czy paprykarz ostatnio zmyśla o nie-bliźnich)