Jeśli ktoś jeszcze nie zauważył pomimo tagów "marynata" i "rapiery", od dziecka jestem fanem historii wojenno-morskiej. Miewałem też zapędy w kierunku jej odtwarzania na komputerach, a to w formie dawnego "Harpoona" czy nieco nowszej "Cold Waters"; a czasem jeszcze gorzej tracąc czas, przy próbach poskręcania własnych symulatorków, jak nie na 8 bitowcach w '80, to na PC AT w '90; albo i parę lat temu miałem nowe świetne pomysły (coś jak: "WoWsh + Kerbalki + Harpoon i frytki do tego! w jednym!").

Ale tak naprawdę od różnych gier wojenno-morskich, a już szczególniej bardziej "arcade" niż taktyczno-strategicznych, jak World of Warships itp, starałem trzymać się z daleka. Bo kto ma na to czas i chęci, ja mam dość zajęć i hobby.

Niestety, ostatnio wpadła mi w oko, bodaj przez You Tube, całkiem świeża produkcja w temacie, i bardzo bliska moim pomysłom sprzed 2 czy 3 lat (konwergencja?). Malutka firma, która wypączkowała z i przez ludzi z Wargaming (WoTanks i WoWships), wydaje serie historycznych bitewniaków oraz prawie-symulatorów morskich "Ultimate Admiral", i w końcu doszła do interesującego mnie okresu w "Ultimate Admiral: Dreadnoughts" (dalej UA:D).

Niestety, po przyglądaniu się okazyjnie na YT przez miesiąc czy dwa, moja wola pękła, i nabyłem grę drogą kupna (BTW w końcu musiałem użyć Steam, co daje wam pojęcie, jak bardzo jestem na cyber-emigracji, skoro pierwszą grę na Steam nabyłem w 2022).

Gra jest w wersji 1.0.5, niby skończona samostójka, ale nieco czuć jeszcze "early access" - co nie znaczy, że jest zła! Malutkie studio (z 10 czy 20 osób?) rozwija parę gier swoim wolniutkim tempem maniaków taktyki-strategii-historii, i chwała im. Gra nie wiesza się na moim lapku (starszy dell z kiedyś wypasioną grafą); jest grywalna i ma bardzo dużo cukru w cukrze, choć czuje się, że w wielu zakątkach można rzeczy jeszcze znacznie dopieścić i rozbudować, i "taki jest plan".

Edytor okrętów jest bardzo sensowny. Symulator bitew aż za bardzo symulatorem, jak dla mnie. Kampanie/strategia jest OK, jak na turowe podejście do tego elementu. Interfejsy i sterowania, powiedzmy, 8/10, nie wszystko załapałem z marszu, tylko prawie wszystko. Ogólnie technicznie grafa, dźwięk, itp. zupełnie wystarczające (BTW nie sugerujcie się zdjęciami w tekście, są zmniejszone itd. na ekranie mam full-HD i całkiem wysokie nastawy); na dysku zajmuje małe parę GB zaledwie.

Czego brakuje: bitwy są "na pustym morzu", nigdy nie ma linii brzegu, wysp itp. istotnych szczegółów. Nie ma samolotów, co może w jakimś 1920 przejdzie, ale w 1940 jest bardzo ahistoryczne. Nie wiem jak jest z okrętami podwodnymi (tj. jeszcze nie doszedłem do tego), a to już nawet w 1914 jest ahistoryczne. Pewne szczegóły symulatora wydają się za bardzo matematyką a za mało losowe (ale może za krótko gram, albo nie jestem typowym targetem-nerdem?), inne letkim "oszukiwaniem", żeby AI dowodząca okrętami nie musiała być bardzo I.

Ale jw. gra się, bardzo bardzo przyjemnie. I mam nadzieję, że firma pociągnie tę grę znacznie dalej, bo jest dobrze, a potencjał jest kolosalny.

Pierwszą kampanię UK 1910 powiedzmy zremisowałem, ale to trening był. Kampanię Francją 1910 letko wygrałem (była tam bardzo epicka bitwa, kiedy trzema superciężkimi drednotami z malutką obstawą wpadłem na siedem niemieckich pancerników i krążowników liniowych, z chmarą eskorty - na powierzchni zostały moje trzy pokiereszowane BB, cała reszta, z obu stron, spoczęła na dnie M.Północnego. I Niemcy od razu chciały się poddać...). Obecną kampanię, Niemcy 1920, wolno ale pewnie przegrywam, wobec miażdżącej przewagi Royal Navy. Czyli chyba wszystko się zgadza...


Z innej beczki - można sobie rozrywkowo pozderzać różne ciekawe bijatyki, historyczne lub nie. Zacząłem od słynnej bitwy w Cieśninie Duńskiej (jakieś obrazki powyżej), Bismarck kontra Hood, i tak dalej, i tak dalej. No jakoś tak dwie noce mi na tym zeszły, w różnych wariantach i szczegółach, konkluzja - symulator UA:D jest przedni, a ten pojedynek był bardzo losowy, i taki jest też w grze, czasem Hood albo Prince of Wales idą błyskawicznie w drzazgi, a czasem Bismarck, a czasem w ogóle cuda się dzieją (szarża Prinz Eugen jak jakiegoś ścigacza i bardzo udany atak torpedowy...).

Z innych takich bitewek, mam dużo niespodziewanej frajdy z wczesnego okresu (sprzed IWW) - słabiej orientuję się w realiach i okrętach, i ich możliwościach, więc mam ze zderzania niesymetrycznych zespołów "sprzed Cuszimy" dużo świeżego "WTF??".

Zasymulowałem też nie tak dawno dyskutowaną tu w komciach kwestię - zderzenie w 1939 polskich niszczycieli z zabytkowym samotnym pancernikiem Schleswig - Holstein. Konkluzja - przy odpowiedniej taktyce (niszczyciele atakują na rympał, niczym kutry torpedowe) i 3 Gromach a nawet 3 Burzach Sch-H nie ma żadnych szans, straty po stronie polskiej to jakieś pół niszczyciela. Przy 2 Gromach, nadal Sch-H nie ma szans, no ale straty to już raczej półtora Groma. Dopiero przy dwu Burzach, robi się bardzo wyrównany pojedynek, a nawet ze wskazaniem na pancernik...

Podsumowując: dobrze wydane monetki i ta gra może mi wystarczyć na lata (niczym Kerbal Space Program poprzednio, niby inny, ale jakoś nieco podobny w duchu); szczególniej jeśli będzie sensownie rozwijana.

Z minusów - przez gry i zabawy jak powyższe, drugiego tomu powieści spodziewajcie się raczej na Boże Narodzenie, niż w połowie roku...

---

---