@firma
Głośniki, niech zgadnę?

@zz_top

Też ;) ogólnie, wiadomo, pomysłów to mamy 3 na dzień, tylko a) niekoniecznie jakikolwiek, nawet jakieś głośniki, jest monetyzowalny b) wszystko wymaga zasobów czasu, kasy, itd. których, wiadomo, nie mamy.

Z innej strony, gżeh nie zabawić się w firmę, bo jeśli nie TU i teraz, to gdzie i kiedy; tutejsza kraina jest skonstruowana eee, nieco inaczej niż PL, w dyskutowanym temacie. To ja może wrócę do studiowania co lepszych kawałków brytyjskiego prawa spółek i ich księgowości, nieprawdaż.

Eeeeh, jak mnie kusi, żeby wrócić do gitar. Albo i do innych designerskich pomysłów, które (podobnie jak Ty) mam średnio 3 dziennie :-)

@zz_top

Mhm, twoje działania i historie w temacie rzemiosła i lutnictwa były też pewną inspiracją dla mnie.

Z innej beczki, czelendż typu własna firma czy coś w podobie (bo mogę doliczyć sporo freelancerki na zlecenie, do dwu własnych doświadczeń) zawsze wydawał mi się całkiem fajny, przynajmniej dopóki człowiek się boleśnie nie zderzy z ZUSem, skarbówką czy nieuczciwym klientem/kontrahentem, albo prozaicznie, z brakiem zysku z całego zamieszania. Coś podobnego mam ze szrotwagenami i samodzielnym ich ogarnianiem - są nieco nudne i upierdliwe, ale kompleksowo dostarczają tylu wzywań i satysfakcji w tylu dziedzinach, że proszę wstać. Z rozkręcaniem, nawet mikroskopijnej, firmy, w "nowym" kraju, jest jakoś podobnie. Plus jw. tutejsza kraina wydaje się znacznie przyjaźniej zorganizowana niż mityczne polskie "jedno okienko", itp. i znacznie tańsza w temacie formacji własnego biznesu-zoo.

Oczywiście mamy komfort, że nie rzucamy na szalę jakichś życiowych oszczędności, czy skaczemy na głęboką wodę rzucając pracę itp. Raczej jw. w notce, będziemy utylizować różne hobby.

A poza wszystkim kocham kiedy żona nagle musi podpisywać emaile "G... S..., Director, XYZ Ltd", bo to ona jest jedyną dyrektorką tego zoo (w budowie).

@satysfakcje
Mnie samo rozkręcanie firmy, czy dłubanie w złomach jako takie nie kręciło - a przynajmniej nie było na topie. Najbardziej satysfakcjonujące w pracy nad gitarami był zawsze proces kreacji: wczoraj był tylko pomysł i kupa desek, dziś twój pomysł nabiera kształtów, a jutro realny przedmiot odpowiada twojej idei. Aha! No i jeszcze bardzo satysfakcjonujące było zawsze pokonywanie oporu materii - trudno wytłumaczalne doświadczenie związane z respektowaniem ograniczeń materiału, narzędzia i własnych skilli z równoczesnym poczuciem, że właśnie dlatego, że jesteś świadomy ograniczeń i umiesz je respektować odnosisz sukces :-)

@zz_top

Okej, zapewne, rzemiosło czy ogólniej inżynieria, przy jakimś minimum odpowiednich skilli i zasobów niesie znaczne satysfakcje. Ale mam taki problem, że nie za bardzo niesie mi coś fundamentalnie nowego, bo dopada mnie uogólniona rutyna ;) było o tym już dawno temu, notka i komcie, i niewiele się przez ten czas zmieniło, co najwyżej napisałbym nie "bo się od 20 lat nie myli" tylko "bo się od 27 lat nie myli" http://bs-blog.clouds-forge.eu/index.php?post=2011_08_03_0_Wyuczona_zaradnosc

Więc np. nawet budowanie domu w Szkocji nie niosłoby (nie będzie niosło ;) ) jakichś totalnych wyzwań i satysfakcji w sensie rzemiosła czy inżynierii, no bo przecież to byłby nasz 3 dom temy rencamy.

A spółki zoo, i jeszcze w obcym kraju, to jednak dotąd nie mieliśmy ;D

Futurama. Jedno ze średnich dzieci zażądało. Ma. Ogląda z angielskimi napisami (nie dziwię się). To jest oimw wybitna seria, której nigdy nie obejrzę, bo zawsze będzie coś ważniejszego.

Amen. ALe uparłem się i oglądam, wolno ale do przodu. BTW właśnie zacząłem sezon piąty, do którego nigdy nie dotarłem, i nagle mam uczucia ambiwalentne; nie tylko, że inny i "o czym innym" (IIRC to ten moment kiedy Comedy Central chciał koniecznie zrobić z Futuramy rozrywkę dla dorosłych czy coś, jak z Family Guy), ale że znacznie gorsze.